Systemowo: GNOME Main Menu

Od czasu Windows 95 głównym punktem startowym interakcji z aplikacjami zainstalowanymi na komputerze (o tym, że praca z aplikacjami to przestarzała idea napiszę kiedy indziej), jest Menu Start.

Na systemach linuksowych występuje jego wariant w postaci Menu K, Foot Menu, czy Paska menu w GNOME. Naciskamy guzik, wyszukujemy w hierarchicznym pokategoryzowanym menu interesującą nas aplikację i klikamy. Nowa aplikacja – nowe przeszukiwanie menu.

Czy nie można lepiej?

Windows XP pokazuje, że można. Nie wszystkie aplikacje używamy równie często. Więcej – nasza aktywność przy komputerze ogranicza się najczęściej do kilku konkretnych narzędzi. Z reszty korzystamy sporadycznie. A więc w menu początkowym powinniśmy mieć pod ręką tylko te używane najczęściej. Menu Windows XP uczy się używanych przez nas aplikacji i je pokazuje na pierwszym planie.

Deskbar pokazuje, że od kategoryzacji ważniejsze jest efektywne wyszukiwanie. Po co mam nawigować myszką do ikony lub guzika obrazującego interesującą mnie aplikację? Naciskam Alt-F3, wpisuję kilka pierwszych liter nazwy i już mogę uruchomić wyszukane narzędzie, lub jeśli jest uruchomione to się na nie przełączyć. Oprócz tego zamiast nawigować system plików i wybierać interesujący mnie dokument, mogę po prostu podać jego nazwę, słowa kluczowe z treści albo jakieś inne atrybuty i po prostu go otworzyć.

Na takich założeniach zostało oparte wydane niedawno przez Novell’a GNOME Main Menu, które będzie standardem w SLED.

Jak widać na powyższym obrazku, menu umożliwia szybki dostęp do ulubionych aplikacji, ostatnio używanych plików, ulubionych miejsc na dysku (znanych już z nowego GTK Fileselectora i menu Miejsca). Zapewnia też szybki dostęp do wyszukiwarki dokumentów Beagle. Guzik Więcej Aplikacji zabierze nas do przeglądarki aplikacji. Po prawej stronie mamy skróty do przydatnych funkcji systemowych, oraz narzędzi konfiguracyjnych komputera (Control Center zostało przepisane na potrzebynowego menu, podobnie do przeglądarki aplikacji). Instalator aplikacji uruchamia narzędzia specyficzne dla dystrybucji. Poniżej podstawowe informacje o aktualnym stanie systemu (wolne miejsce na dyskach i stan sieci prosto z NetworkManagera).

Niestety menu aplikacji nie uczy się samo najczęściej używanych przez nas programów. Pole wyszukiwania nie jest tak wielofunkcyjne i dynamiczne jak Deskbar – uruchamia jedynie interface wyszukiwarki Beagle. Mam nadzieję, że te niedogodności zostaną poprawione w przyszłych wydaniach Main Menu.

Ogólnie jest to aplikacja bardzo dobrze wypełniająca powierzone jej zadanie i ma dużą szansę zagościć w domyślnej konfiguracji naszych GNOME’owych biurek. Na moim już rozgościła się na dobre.